Með úrskurði úrskurðarnefndar fjarskipta- og póstmála (nefndin), í máli nr. 2/2024, dags. 31. mars sl., staðfesti nefndin ákvörðun Fjarskiptastofu nr. 5/2024, dags. 14. maí s.á. um markaðsgreiningar á heildsölumörkuðum fyrir heimtaugar (staðaraðgang með fasttengingu; markaður 3a) og bitastraumsaðgang (miðlægan aðgang með fasttengingu fyrir fjöldaframleiddar vörur; markaður 3b) og hafnaði því öllum kröfum kærenda, þ.e. Mílu og Tengis.

Með hinni kærðu ákvörðun hafði Fjarskiptastofa lagt kvaðir á viðkomandi mörkuðum á Mílu, Tengir, Ljósleiðarann og Austurljós á tilteknum landsvæðum en afnumið allar kvaðir á öðrum landsvæðum þar sem virk samkeppni væri þar komin á, t.d. á höfuðborgarsvæðinu. Var þetta í fyrsta skipti sem aðgreindir landfræðilegir markaðir voru skilgreindir á mörkuðum þessum og í fyrsta skipti sem kvaðir voru lagðar á aðra aðila en Mílu (eða áður fyrrum Símasamstæðuna).

Nefndin sagði að Fjarskiptastofa hefði víðtæka heimild til að leggja á kvaðir til að stuðla að jafnræði og féllst ekki á það með Mílu að kvöðin ætti sér ekki fullnægjandi lagastoð, væri í ósamræmi við meðalhóf eða að upp á skorti í skýrleika. Umrædd kvöð samrýmdist markmiði kvaða, þ.m.t. 50. gr. fjarskiptalaga, væri til þess fallin að tryggja rétt endanotanda, og eftir atvikum viðkomandi þjónustuveitanda, til að óska eftir að vera á öðru undirliggjandi neti en Mílu. Taldi nefndin að kvöðin væri ekki of íþyngjandi fyrir Mílu og því ekki í ósamræmi við meðalhóf og hún stefni að lögmætu markmiði.